Umutsuzca Bekle!mek---

sımsıcak bir rüzgarın içimi üşüten yanı

ellerimi hissediyorum teninde

yaşamaksa içinde bulunduğun anı

sonunda yaşlansak bile değilmidir ki eninde...

/sonunda...

kalbi ben de biliyorum onunda

yolunda giderken herşey

kaybettim seni aşk yolunda

nedenini bilemediğim herşey

tütüyorken burnumda

konuşamamak...

öylece bakakalmak karşısında,

tek bir söz dinlememek

dokunmuşken dudaklarına.

tapmak ateist olupta inanmadığın herşeye

bir gün anlamak gerçeği

söylemesi zor dile

onu sevmek bu kadar hissi miydi diyorum

kendi kendime...

ve sonunda kendimi kaybediyorum

kalabalığın içerisinde...

bir gün hesap vermek geçmişine,

kim korkmaz ki geçmişinden

sen de korkmuyormuydun

-geç-mişinden

kestirip atmak hüzünlerimi vücudumdan

seni nasıl atabilirdim ki ruhumdan,

böyle bir yüzüm olmayacak

bir daha sana bakabilen...

sözüm işitilmeyecek bağırsamda

senin için söylenen

elveda deyipte çekip gitmek

istemeden...

ya da istemeden

elveda denmesini beklemek...

umutsuzca bekle!-mek