Umutsuzluk Civari

UMUTSUZLUK CİVARI

Gayrı elemler katığımdır

Yokluğunda sabır yer, kahır içerim

Dilime pelesenktir tılsımlı şiirler

Akşamın alacasında

Gözlerim kısık kısık ufku t/ararken

U/mutsuzluk civarında kendimden geçerim

Gözlerini geceme mihmandar eyle

Kalk yerinden şehrin üzerine üzerine yürü

Bağıra bağıra vuslata dair şiirler söyle

Apansız düştüğüm düşlerde

Ruhunun derinliklerinde yerken vurgun

Bakışlarım küçük bir çocuk gibi ağlamaklı

Dilim lal, gözlerim kadim bir derviş gibi durgun

Kimselere sormadım, bilmem ne zaman biter

Bir kış gecesi başlayan

Bu amansız sürgün

Başımı duvarlara vurduğum ıssız akşamlarda

Rüzgar her daim ismini terennüm eder

Ey yar, yokluğun keder, özlemin ölümden beter

Terki diyar eyledikten sonra

Ne gözümde ışık kaldı, ne dizimde fer

Vuslat iklimi geçse de, yık gel bütün engelleri

Bir kez gözlerini,

Gözlerinin ta içinin güldüğünü göreyim

İstemem başka ikbal

Sonra istersen beni art arda çarmıhlara ger

Şehirde bir bir lambalar, söner mum titrer

Sabrım gayrı bıçak sırtı

Ha bitti ha biter

Sensiz sokaklar ki her biri kör kuyu

Firak apansız ruhumu içine iter

Bu ızdırap ilmeği boynumdayken

Sanma sana dair şarkılar, susar şiirler biter

Sana doğru adımlarımı ölümüne takip eden

Ruhumu yoran bu yoksunluk

İnan ölümden beter

Araya takvimler girse de sanki her yerde gölgemiz

Zaman ayrı mekan ayrı olsa da

Varlığın varlığım, yokluğun boğulduğum dipsiz deniz

Muhammed Mehmet GÜL

28/01/2013

Abha

Suudi Arabistan