Unutabilirdim Aslında
Unutabilirdim,
Geçen akşam sandalyemde kahvemi yudumlarken
Gözlerin düşmeseydi mesela yüreğime,
Sensizlik üşütmeseydi beni.
Ayrıldık,bak devam ediyorum ben ,yapabiliyorum sanki...
E ne demiş şair'' kimse ölmez ayrılıktan''...
Yaşanır elbet.
Yaşanır da ,şu en unutmuş anımda
Yolda giderken şu şarkımız çıkmasaydı ya radyoda!
Akşam gözlüm diyemeyişlerimin haykırmasıdır bu şiir.
Unutabilirdim,
Takvim kağıdını kopartırken 06 Haziran olduğunu farketmeseydim bugün.
06 rakamını çıkarsınlar sayılardan,zira seni unutmama engel.
Yok yok bahanem değil bu unutabilirdim aslında tüm suç 6 rakamının...
Öyle ya 3.yılımız olacaktı bugün.
Kim bilir neler yapar,nasıl kutlardık bugünü.
Sana dair kaldırmak istiyorum herşeyi,
Bazı eskileri vardır insanın hani atmaya kıyamaz.
Öyle işte.
Ama ben unutmak istiyorum seni ,tam başarıyorum
sonra sen en alıştığım anda sensizliğe
en beklemediğim zamanlarda
sanki anlaşmış gibi o radyocuyla...
Özlüyorum elimde değil...
Öyle ya sana dair herşeyi hatırlatmak için herkes seferber.
Unutabilirdim aslında,
Şu gittiğimiz yerler olmasaydı,
He birde,her sabah işime giderken minübüs caddesi üzerindeki
şu halıcıya senin ismin verilmeseydi...