Unutamiyorum

Hâla gözümün önünde yürümen aksak aksak

Makamdaki fırçadan ağlayan gözlerin ıslak ıslak

Sen bu kafayla daha çok düşersin tepetaklak

İyi günlerimiz çok o yüzden unutamıyorum

Yaptığımız piknikler o güzelim kır gezileri

Sanki sırtıma yara yapmış vurduğun sopanın izleri

Çözemedim aklında olan gönlündeki gizleri

Paylaştığımız çok şey vardı o yüzden unutamıyorum

Yolda molada yaralıgözde içilen çaylar

Neşeyle tatlılıkla dolu geçen o güzel aylar

Hayalimdi hep içinde yaşayacağımız saraylar

Yaşanan çok güzel şeyler vardı o yüzden unutamıyorum

Dönüşün yüzseksen değil üçyüzaltmış derece oldu

Sevgiyle büyüttüğümüz o güzel çiçekler bir bir soldu

Yaşamak istediğim yer ne Ankara ne de İstanbuldu

Karşılıklı saygı ve sevgi vardı o yüzden unutamıyorum

Tahmin bile edemezdim böyle olacağını manyak

Seni hep yanlışa götürdü beslendiğin kaynak

Sana bendim her zaman en iyi destek ve dayanak

Kıymetini bilmedin o yüzden unutamıyorum

Biz her zaman çok güzel bir üçlüydük

Birbirimize verdiğimiz destekle güçlüydük

Duygusal samimi hassas ve de içliydik

Bize ne oldu bilmem o yüzden unutamıyorum

Hassas olduğumu bile bile beni kırdın döktün

Güya rütbelerimi çatır çatır söktün

Kusura bakma ama sen haltettin

İşte bu yüzden unutamıyorum

Fakat sen çok böbürlendin havalandın

Beni saf avanak ve de enayi mi sandın

Ben de bir şey yapmadım azıcık havanı aldım

Bana çok acılar çektirdin o yüzden UNUTAMIYORUM

05.12.2007 Kadir ESEN

Domaniç / KÜTAHYA