Unutkan Bir Resim
Unutkan bir resim çizmek ister ressam
Dalgın akşam üstüleri
Mavinin yorgunluğuna yoldaşlık eden
Yıldızsız bir gökyüzünü çizmek ister
Yağmur sonrası
Çiçeksiz bir bahçede
Kokusuz kahverengi bir suskunluğu çizmek ister
Kaldırımların yalancı şahitliğinde
Silinip giden ayak izlerinin
Sahipsiz umutsuzluğunu çizmek ister
Kızılını soyunmuş bir geleceğin
Sarısını tutuklayan günlerin
Yasaklı resmini çizmek ister
Göçmekten vazgeçip
Buz beyazı bir gecede
Geçerken uzun bir türkünün içinden
Kanatları donup düşen
Ve
Ölümü kendisi seçen hayallerin resmini çizmek ister.
Oysa
Bir kere görmüştür
Yeşilini mayıs sabahının
Bir kere düşmüştür
Eylül sürgünü bir şiirin
İsyankar mısralarına aşık
Bir kere şubat yanığı türküler
Sabırsız dolmuştur ceplerine
Bir kere ölümün esirliğini yaşamıştır
Temmuz ertesi güneşsiz bir öğle vakti
Bir kere dokunmuştur
Kan kızılı bir sabah şafağın da
Ambulansların sirenlerine.
Şimdi
Unutkan bir resim çizmek ister ressam
Gitmelerin coğrafyasında
Sonra
Sabah olur
Gülümseyen bir çocuk yüzü dolar
Sabahın ilk ışıklarıyla odaya