Unutması Zor Olmuştur Beni
Mutlaka görmüştür bana benzeyen birisini.
Rüyasında da illa ki görmüştür.
Olmuşumdur mutlaka kâbusu.
Sarılmak istemiş; elleri mutlaka boşa düşmüştür.
Saçlarını okşayışımı,
Sabaha kadar sevişmelerimizi mutlaka arzulamıştır.
Gözlerinin önünde canlanmıştır hayalim mutlaka.
Mutlaka gölgem peşinde dolanmıştır.
Tek bana ait değil; mutlaka duymuştur ismimden.
Diline de takılmıştır mutlaka.
Buluştuğumuz durakta otobüs beklemiştir mutlaka.
Ben sanmıştır mutlaka yanında oturan adamı.
Ve kokumun aynısını sürmüştür mutlaka birisi.
Mutlaka gitmiştir el ele gezdiğimiz parka.
Görmüştür iki aşık.
Tıpkı kendisi ve ben gibi.
Hatırlamıştır mutlaka maziyi.
Nostalji de olsa çalacaktır mutlaka şarkımız radyoda.
Mutlaka rumuzunu duyacaktır istek şarkılarda.
Ve aklındadır mutlaka dj olduğum.
Bir sigara yakacaktır markası benim içtiğimden.
Sevdiğim tarhana çorbası mutlaka vardır mutfağında.
Her fıstıklı baklava yiyişinde;
Antep'li olduğum mutlaka aklına gelmiştir.
Kulağına gelmiştir mutlaka fıstık içi diye çağırmalarım.
Hatırlamıştır doğum gününde iyi ki doğdun aşkım deyişim.
Mumları beraber üfleyişimiz.
Dans edişimiz, öpüşmelerimiz.
Gözleri takılmıştır mutlaka aldığım entariye.
Mutlaka giymiştir, ağlayarak geri çıkartmıştır kahredip.
Dostlarımı mutlaka görmüştür.
Sokakta, pastanede, hastanede, konserler de.
Mutlaka yaşadığı şehre gelmiştir.
Sevdiğim film ve de şarkıcı.
Mutlaka sormuştur beni.
Dostları, komşuları, bakkal, kasap, esnaflardan bir kaçı.
İzlemiştir mutlaka tuttuğumuz Fenerbahçe maçını.
Ve şimdi şu an;
Mutlaka okuyordur şiirlerimi gazete köşelerinde.
Gözlerinde yaş.
Elleri titreye titreye.