Unutmuyorum

cansız ama hayat dolu

aklımda bir fotoğraf gibi duruyor işte yüzün

yüzünü unutmuyorum işte,

yüzünde kentler kuruluyor benim için

ben yüzünü hatırladığım her kenti

yüzünü hatırladığım her sokağı

hiç terketmedim, yüzünü hatırlamak için.

yine yüzünü hatırlıyorum işte

yüzüne söylüyorum yani!

ilk tanıştığımız sokağın küçük çocukları büyümüşler

büyümelerini izledim sen yokken.

yılların ağırlığıyla giderek ezilen o evleri yıktılar

yıkılmalarını izledim sen yokken.

İnsan hatırladığı kadar büyük

unuttuğu kadar küçük hep

senin için küçüldüğüm her yerden

seninle birlikte tekrar büyüdüm ben.

Unutmadım,

aklımda bir fotoğraf gibi duruyor işte yüzün

cansız ama hayat dolu.