Unutulmuş Heceyim

Ne çalınır bestesi, ne de söylenir şarkım;

Sorulmaz hiçbir vakit, nedir hâlim, niceyim...

Yangın yerine döndüm, kül oldu evim-barkım;

Saçılsam enginlere, zerre kadar yüceyim...

Sustursam yüreğimi, hasret cana yâr iken;

Elâlem bayram eder, âlem bana dar iken;

Seyreylerim dünyayı, henüz vakit var iken;

Kırık dev aynasında, zavallı bir cüceyim...

Tamâma eremeden, dillere düşer ahtım*;

Ellere şenlik olur, gözyaşı döken bahtım;

Bir zaman vardı elbet, hem tâcım hem de tahtım;

Sarayları yıkılmış, ülkesiz bir eceyim...

Vefasız sitemlerin, şimdi bini bir para;

Cehennem isyân eder, dağlanmıyor bu yara;

Çoktan söndü ışıklar, gönül kara, göz kara;

Siyahı her bakışta, kıskandıran geceyim...

Çileyle dolan ömrün, çekilmiyor edâsı;

Yok mudur bir teselli, duyulmuyor sedâsı;

'Merhaba'sız şiirin, böyle imiş vedâsı;

Sevdalı mısralarda, unutulmuş heceyim...

Tülin Şen Altınlı