Unuturum Sanma
Bana dünyayı yansıtan,
Özlemin bin bir çeşidiyle tanıştıran
O derin gözlerinle bakarken
Ne varsa gökyüzüne dair
Hiçbirinin hafızamda kalmaması
Gibi bir gün
Bu sus payı dedikleri
Akşamın üstü
...
Andırırsan yorganı güneşe
Hayalinde bile
Ölümsüz kılarsın
Ayı kendine
Bir kilit takmış olursun belki
Bilmediğin bir yolda ilerlerken
Hazır ormanlar gelmişken bir de ayağına
Çocukluğuna kazırsın
En sevdiğin şarkıyı
Yüzünde hüzünlendiren denizi
Ve renginde saklı hislerini
Överken yeni söz içlerinde
Derin bir ah çekersin
Çünkü uçurumdur orası
Belki de yanında
En sevdiğinden bir parça taşıyorken
Atlamak istersin
Sonra aniden
Yeniden nefes almaya başlarsın
Öncelikle sana yönelmekten
Korkmayanlarla
Ve seni anlamaktan
Çekinmeyenlerle
Birlikte olursun
Ve Unutmayı öğrendiğin an
Kendine çizersin hayatı,
Düşün
İze aktarılırken
Bir de unutamadıklarında alırsın soluğu
Bu hep böyle olur
Sen yine de aldırma!
Bir ordu gibi arkandan gelirken
Yazdığın şiirin ezgisi
Korkmana gerek kalmadan yaşarsın
En sevdiğin romanı
...
Sonra
Bazı kahramanlar
Bazı mekanlar değişmiş olsa da
Kentin ortasından salınırken
Bu kupkuru içim
Yine seni severim
Yine de seni severim...
18.04.22