Ürkek Nisan
üryan gel
yarım yamalak bir duanın amininde dilim
toysun parmak uçlarımda
ellerinde kiraz çiçeklerinin kokusu
yüreğinde ürküsü var hayatın
dolu fişek devirleri eskidi
kadınlığın sarsın tenimi
uyan
çiçeklerin dökülüyor
çilelerde büyüttüğün çağlalar
göz ucuyla sevişirdi Cerenler
parmak uçlarında yürürdü tosbağa
Bahara dinç uyansın diye toprak
karılmazdı feleğin ciğerleri
isilik dökeceğin
ne çok iyilik sarıyor yüreğimin kukaları
sıcak esintilere kanıyor menekşe
renklerinde gökkuşağı cümbüşü
Martın kini dökülmedi doğadan
isyan bayrağını çekiyor Kardelen
tepesinde kardan düşen nağmeler
bilir misin?
kanadına alaz düşmüş serçeleri
gagasında eriyor ekmek topağı
ağır aksak günsüzlere bu devran
çetele ayrığında nafile emek
kemiriyor kıştan kalanları
çile gözlerinde ak saçlı melek
Nisan isyanımın ayısın ürkekliğin parmak uçlarımda halen kendini
toparlayana kadar kal yüreğimde sıcağın alı basana kadar gözlerine
01.04.2010