Ürküye Nikahlı Gözler

'Acının kirası bozuk;

Ürkünç zamanlara gebe yol başları...'

Sorgu yok!

Kısık sesler senfonisi

Bir avcıya nikahlanır bir ceylan

Ve benzi soluk cerenler düşer

Tetik uçlarına...

Av Mevsimidir;

Gözün yüze teması

Zalim pençelerinde et

Ve son nefese ödenen diyet

Doğanın yelkovanı şaşırmış

Toprağı sarmalıyor akrepler

Güneşe kör sunaklar

Bilenen can telaşları

Ölüm;

Kanıksanmış bir davanın son diyeti

Elleri kan cellat ilmeklerinin

Yürekte umut mazgalları tıkalı

Açlığa gem vurulan cehalet

Düşün;

Ben gibi değilse acıların

Boşuna telleme ciğerini

Vay be!

Ne zor şey...

Acı körüklenirken bir yerlerde

Tebessüm iliştirmek ölüme

Bakışları sallanan rüzgar

Karıştır kokusunu acının

Çam yarpuzlarına...

Ve bir ceylan duvaklanmış ölüme son bakışı düşerken...

04.04.2011