Üşüdüm Unutuluşun Gölgesinde

Parçalanmış bir mevsim buğusu yakıyor genzimi

Köpükler sarınıyorum ah paslanmış hücrelerime

Şehirler yokluğunun hicranlı kaygılarını gizliyor

Aşk kıvılcımlarının kör ettiği gözüm çok acıyor.

Her gece, kızılca kıyametler kopuyor ruhumda

Kanatlarından aşk damlıyor sevdalı kelebeklerin

Hüzünlerin öykülerini biriktiriyor yenik bir kadın

Çığlıklar sağıyor adam suskunluğun memesinden.

Coşkunun kervanlarını basar eşkıyalar, üşür şarkılar

Hayal imparatorluklarını arar, sürgündeki simyacılar

Üşür masallar, mısralara saklanır korkuyla sevdalar

Ömrümüzün ışıkları matlaştı ah, üşütüyor yangınlar.

Suskularda ozan yüreğim, bir dokun, binlerce ah işit

Mırıltılarla kürek çekiyorum aşkın kocamış denizinde

Gizli iniltilerle çoğalıyorum ben mutluluğun menzilinde

Seni sarıyorum sevdayla, üşüdüm unutuluşun gölgesinde.