Usul Usul

Sönmüyor yüreğimdeki yangın bir türlü

Perdeleri çekilmişken geçmişteki sevda

Süslercesine kaybediyor beni bağrında

Usul usul yoruluyorum son umutlarımda

Parmaklıklar paslanmış tuzlu gözlerimin önünde

Bir fırçaki sürüyorda sürüyor şair yüreğime

Sensiz gördüğüm dokunduğum ne varsa

Usul usul kapanıyor gözümdeki pencere

Kuşanmış yıllar silahlarını kalkanlar elinde

Bir yaraki çekmiş kılıcını sol göğsüme

Düşsede bedenim yere kanlar içinde

Usul usul kalkar yine yürürüm senin sevgine

Fırçamdaki resim bile değişmedi yüz göz aynı sen

Çiziyorum çiziyorum bir ağlıyor bir gülüyorsun

Hele yastığımın ucundaki kara uçlu kör kalem

Usul usul yazıyorum kahroluyorum işte