Üşür Mü Ankara Benim Kadar?

Göz değmemiş hayallerimin ak(i)sine,

Alevler tortulanırken, ağır aksak

Ankara üşür mü üşütür mü yine,

Sancısız isyanlarımın dili tutsak,

Ayakaltlarıma yapışmış kaldırımlara

İsmine, nefretimi bile tükürmek yasak?

Beyhude günlerin koynundaki hüzün,

Ayrılıkların kol gezdiği sessizlikle öpüşür,

Başka düşlerin peşinde koşar yalnızlığım,

Bilsen Ankara aslında her mevsim üşür

Kavgaların eşiğinde ağlayan bebekler

Emziklerindeki ıslaklığı bölüşür

Kaoslara damıtılmış ince ayar düşlerimde

Yelkovan bile takip etmez olur akrebi,

Saatlerin başı döner çıkmazlardan

Baharın tadı silinir, tekrar kışa dönersin

Uğultular sararken hafızamın en uç köşesini,

Ankara birikir gözlerime,

Sen düşersin?