Üşüyordu Çocuk
Küçücüktüm tohumdum
Bir bulutun gözyaşıyla
Hayatın iplerine tutundum
Pembe elbisemi giyindim
Annemim gül yüzünü
Bir buseyle süsledim
Tatlı dilli güler yüzlü annem
Kulağıma fısıldadı hafiften
'Başın düşerse dara
Annem de gözlerini kapa
Ne istersen ulaştırırım sana'
'Annem' dedim sarıldım boynuna
Ne isteyebilirim ki Allah'tan
Seni sevmekten başka.'
Gülücükler dağıtan Güneş Teyzem
Çekiliyordu yavaş yavaş
Saçları ağarmış dağların ardına
'Yolcu yolunda gerek
Hoşça kal anneciğim' diyerek
Bir meleğin kanatlarında
Yükseldim gök bahçesine
Adını 'Beyza' koyduğum
Buluttan atıma bindim
Çok çalışmıştı dünyacığım
Dönmekten yorulmuştu
Gözleri mahmurlaşmış
Uyku vakti gelmişti
Ay yıldızlı geceliği
Süslemişti yorgun bedenini
Yolculuğumuz başlamıştı böylece
Gecenin sessizliğinde
Bir ben, bir Beyza
Bir de gül yüzlü melek vardı
Altımızdaki şehir ışıl ışıldı
Işıklar göz alıyordu
Bir mahallenin çamurlu sokağında
Neşeli çocuk sesleri
Yankılanıyordu Ay Dede'nin kucağında
Birbirimize göz kırpıp
İniverdik yanlarına
Oyun bitmişti şansımıza
'Çağala mağala
Herkes evine dağıla!'
Işığa uçan kelebekler misali
Aydınlık gözleriyle koştular yuvalarına
Yükselirken Beyza'nın sırtında
Ay Dede'nin çocuk parkına
Hüzün Yıldızı çıktı karşımıza
Gözleri yağmur yüklüydü
Aşağılara kayıyordu
'Hey Hüzün Yıldızı ne oldu sana?'
Yavrusunu kaybeden bir ceylan gibi
Mahzundu yüreği yaralı
'Bir çocuğun yalnızlığı' dedi
'Soldurdu rengimi böyle
Ayazda kalmış bir serçe misali
Titriyordu yavrucuğum
Sahildeki bir bankın üstünde
Ay Dede mahcup oldu
Saklandı bulutların ardına
Ne olur söyleyin çıksın bulutların ardından
Hiç olmazsa bir tebessümü
Işık olsun hüzün yüklü yüreğe'
Çiçek Kız, Beyza'nın kulağına
Şefkat kokan dudaklarıyla fısıldadı
Meleğin kanatlarına tutundu sonra
Beyza yükseldi inançla
Mahcup Ay Dede'yi saklayan
Bulut kardeşlerinin yanına
Dudağından sevgi rüzgârı esiyordu
Yol buldu Ay Dede'nin nur yüzü
Sahilde üşüyen çocuğun kalbine
Çiçek Kız gözlerini kapadı
'Annem' dedi
Ve dua etti Allah'a
İşitsin diye üzgün nefesini
'Güneşli battaniyemi gönder
Üstünü örteyim üşüyen çocuğun'
Gözlerini açtı sevinçle çığlık attı
Tüm yıldızlar ayağa kalktı
Şefkat Yıldız'ı aşağıya kaydı
Kelebek çocuğun kalbine takıldı
Çiçek Kız güneşli battaniyesiyle
Sevgi oldu yayıldı
Gecenin kucağındaki serçeye sarıldı
Usulca yanağından öptü
Güneş çocuğu ısıttı
Gül dudaklarında güller açtı
Çiçek Kızın duası gökte yankılandı;
'Allah'ım çocuklar sokakta kalmasın
Soğuklarda üşümesin
Çöpler annesinin eli olmasın
Gökkuşağı doğsun kalplerine
Umudu sıcak anne nefeslerinde yaşasınlar.'
Çocuğun kalbi Ay Dede'nin bahçesinde
Oynuyordu neşe içinde
Kendisi gibi yalnız çocuklarla
El ele tutuşup bir dünya kurmuşlar sevgiyle