Üşüyorum Annem
Anneciğim
Üşüyorum gecenin ayazında
Soğuktan titriyorum
Her taraf karanlık göremiyorum
Gözlerimde bir ışıltı
Gelmeni ümid ediyorum
Neredesin neden yanımda değilsin bilmiyorum
Çoğu şanslı çocuk gibi
Bende senin kollarında olmak istiyorum
Sana sarılıp
Annem demek istiyorum
İstemekle avunmayı
Onuruma yediremiyorum
Çıkıp yeter diye haykırmak istiyorum
Fakat sesim çıkmıyor anne
Seni öpüp koklamak istiyorum
Yanımda değilsin anne
Niye anne
Niye çoğu şanslı çocuk gibi değilim ben anne
Bana verilebilecek en büyük hediyemdin anne
Şimdi yanımda yoksun
En büyük acım anne
Her yer karanlık göremiyorum
Yeter diye haykırmak istiyorum
Sesim çıkmıyor
Çok soğuk üşüyorum
Yanımdan geçen çocuklar annesinin elinden tutuyor
Ben de senin O pamuk ellerini tutmak istiyorum
Annem
Göz yaşları içerisindeyim
Seni özlüyorum
Artık sana kavuşmak istiyorum
Cennettesin eminim ki
Orada bir meleksin
Beni oradan izliyor musun anne?
Seni benden ayıran insanlara acıyorum anne
Nasıl bu kadar insafsız olabilmişler
Onlarda merhamet duygusu niçin yok anne
Onlar insan olamazlar annem
Onlara insan demek insanlığın anlamını bilmeyen bir kişiye yakışır annem!
Sen yerinde rahat uyu annem!
Onlar bu vicdansızlıkla öteki dünyada rahat uyumayı nasıl düşünüyorlar?
Böyle vicdansızlar ahirette rahat uyuyamazlar annem!