Üşüyorum Be Reis

-Merhum Muhsin Yazıcıoğlu'nun aziz hatırasına-

Kalbime çöreklenen acıyla başbaşayım

Sensizlik zindanında yaşıyorum be Reis.

Hayal penceresinden bir el uzat, coşayım

Umudu düşlerime taşıyorum be Reis.

Ruhum büyük azapta, fakat dünyam dönüyor

Mevlâm aciz kulunun sabrını mı deniyor?

Bütün düşüncelerim sende düğümleniyor

Beynimdeki yarayı kaşıyorum be Reis.

Mis gibi kekik kokan koyaklardan mı aştın?

Ne ara sonsuzluğun sahibine ulaştın?

Zaten hep gönül denen masivayı dolaştın,

Sendeki iradeye şaşıyorum be Reis.

Güvercinler ülkesi nerdedir, arıyorum.

Çaresizlik içinde Rabb'e yalvarıyorum.

Karlı, sisli yollardan zirveye varıyorum,

Zorlasam Kafdağı'nı aşıyorum be Reis.

Şahit olsun melekler, şahit olsun şühedâ

Cümle gönüldaşların bu mübarek davada.

O çeşmenin başında şimdi eller duada,

Lâkin yokluğun soğuk, üşüyorum be Reis.