Üşüyoruz

Renkleri çalınmış şehrin

Gri hüzünleriyiz, avuçlarımızda solgun mevsimler

Eylül fırçalıyoruz hasrete

Umut biriktirip

Kanadını kıran kış misali

Sallanıyor poyrazda ömür

Aşkı çığlıklaştırıyoruz sevgili

Bize kör edip gözlerimizi, yokuz bizde nicedir

Tenlerimiz yoksullaştı soluksuzluğumuzda

Tırnaklarımız mor, bak üşüyoruz mevsimsiz.