Utanç Utanmalı Şimdi

Çatısı uçmştu bu aşkın

ayrılık yıkıp geçmişti ömürlerimizi

Her türlü yaraların kabuklarını kaldırdı hissizliklerin

Aşk sancısı kaldı bir tek

Ve gözyaşlarımın senfonisi...

Bedenim yaralı, ruhum yaşlandı daha sonra

Yorgun yollarda ayaklarım gitmek istemedi

Fırtınalarda savruldu gülümsemelerimiz...

İhanet tutsak etmişti gözlerimizi

Kapatmıştık yarınlara

Ve bir tek ismim kalmıştı bu acıda

Gitmek zor, kalmak ölüm

Yalnızlık inancımın için de ki umutta gizli

Utanç utanmalı şimdi...