Utangaç

Bu da geçer elbet

Su gibi akıp giderken can

Yıllar denizinde dümensiz

Söner o ateş, küllenir volkan

Geçer elbet

Sürmez ilelebet

Dut ağacının altında iki adamdınız

Ne vakit için için yansanız

Ne vakit ağlayacak olsanız

Koşup o ağaca sığınırdınız

Sizden öğrendim

Bu da geçer demeyi

Sevdim

Bir yüreği

Çok sevdim

Gelişini özlemle beklediğim

Siyah saçlarına

İri Arap gözlerine değil

En çok yüreğine yandığım

Benim masalım

Bir kadını sevdim

Gülüşünü

Yanağının altındaki beni

Ama en çok

Merhametini sevdiğim

Neredesin

Taş duvarlar arasında beklerim

Eylül gibi buruk

Başak gibi utangaç

Yağmur gibi ele gelmez sevdiğim

Seni hiçliğimin içinde

Sessizce severim

Elem olsa adın

Elemi de sevda deyip

Yüreğime gizlerim

Kar değil çığ düşse başıma

Kar altında yine ssni severim.