Utanırım Yazamam ki

Utanırım söyleyemem

yazamam ki yakışmıyor

insanlara böyle kavga

böyle kin

nefrete alışmadı şiirlerim

sığmadı satırlarım

kan yazmaya ölüm yazmaya

uçurumlar yarattık aramızda.

ırak kaldık sevgiden barıştan

ve kardeşlikten

öfke dolduk sebepsiz

işte bundan utanırım

kimi zaman sıkılırız ağlarız

bükülür boynumuz

bir çare ararız kendi kendimize

haniya çaresiz olanlardan utanırız

çocuklar kadınlar nice insanlar

bir inanç uğruna kardeş vuranlar

toprak sığmaz oldu

düşün insanlar

böyle sürüp giderse

daha çok utanırız