Utanıyorum

Ağlamaktan hiç utanılır mı?

Sayende ondan da utanıyorum

Ellerini tutmuştu ya hani ellerim

Elini tutan elden utanıyorum

Gözlerine baktıkça mutluluk bulan

Bu aşkın sonundan umutlu olan

Her aşka kapalıyken sana açılan

Gönül kapımdan utanıyorum

Nasıl oldu böyle bir boşlukta kaldım

Aşk yalandı bile bile aşka inandım

Seninle bir ömür hayal ederdim

Kurduğum hayallerden utanıyorum

Herşeye boşverip umarsızca gülerken

Bütün kötü anıları birbir silerken

Artık sevilirsem seveceğim derken

Sevilmeden seven kalpten utanıyorum