Utanma Ağla/maktan Korkma

Utanma ağla

Ağlamaktan korkma

Bırak ışığın işçileri çalışsın

Nemli yüreğinde salınarak usulca

Süzülsün gül çehrenden

Çalınsın melodisi bir ardıç kanadında

Ağla ki can gelsin

Suyu çekilmiş güz dallarına

Çiçeklensin pas tutmuş pencerelerin

Bir nilüfer yaprağında

Ağla ki karışsın sümbülün sultanına

Öylesine karışsın ki ağladığını bile unutasın

Bir kez daha açılınca yeniden perde

Bu hayat oyununda/ Korkma

Korkma ki kırık ruhlar treninden

İnsin bir kayıp yolcu daha

Her ne kadar maskesiz olsan da

Sen yine de çık ve oyna

Düşün ki bir rüyadasın

İster bin bir çiçekle uyan ister uyanma

Bil ki yalnızlığın önündeki çıkmaz sokak

Dönülmez değildir

Varacağın meleklerin bahçesinin boldur bereketi

Lâldır cömertliği

Çekinme uzat elini bir kez daha

Göğsünün sol yanıyla

Şimdi çözülürken bir bir inci tanelerin

Düşerken yüreğinden can suyuna damla damla

Açılır ardındanki gülşen misali handelerin

Utanma ağla/maktan korkma

08 Ağustos 2009 İzmir