Utansın Derim

Suçsuzdu düşüncem dilsizdi yerim

Ateşe yakanlar utansın derim

Gizlenip dururdu garipçe serim

Korkuyu salanlar utansın derim

Sevgi bağların da güllere nazdım

Susarak feryadım içimden yazdım

Yoruldum derdimden sözlere sızdım

Okuyup bakanlar utansın derim

Bir yudum aşkımı dağlara saldım

Bakmadan yüzüne ismini andım

Unutup dünyayı hüznüne daldım

Uyanık kalanlar utansın derim

Karartıp bağrımı yıldız ekerek

Günahsız sevmiştim ayım diyerek

Göklerden ruhumu çalıp bilerek

Zevkine satanlar utansın derim

Dikenli tarlaya hoyratça sürüp

Kanayan yarama zalimce gülüp

Ağlayan sevgimi toprağa gömüp

Kahkaha atanlar utansın derim

Yarsever hayatı zindan ederek

Dünyayı basitçe görüp geçerek

Duyguyu öldürüp ömür biçerek

Mezara gömenler utansın derim

25/04/2011

MALATYA