Ütopya'dan Mektup Var

sen cephede uyurken, su uyanmıştı...

kimbilir neler geçiyordu aklından

denizde gemiler, karada silahlar

insan kanı, kansız insanlar...

birer birer suya düşüyorduk

su taşıyordu kurşun ağırlığı iki insan eden bedenlerimizi

yüzmeyi öğreniyorduk karaya tutunamadığımızdan

ölüme yedi kala dokuz kurşun yedim

aradaki sekiz teğet geçti mısralarımdan

arkadaşlarım öldü, sonra ben

bir yere geldik, neresi olduğunu bilmeden

önce ütopya sandık

savaşını verdiğimiz ütopya...

sonra ne kadar uzaklaştığımızı anladık

gittikçe derinleşiyordu su, biz kaybolmuştuk

geri tepiyordu ümitler, su ütopya'ya gidiyordu