Ütopyolu Sevdam
Şimdi bir isyan durağındayım
sensizliğin ayrı bir dert yokluğun ayrı bir t/asa
şu keşmekeş hane diye düştüm senin peşine
düşündüm bin kez nerden nereye
yaşama bir çığır açarken tüm artı eksileri bir bir topladım heybeme
dedim denizin kıyısı var uçurumlu
aşağıya bırakacak kadar eğimli yere yuvarlanır tüm hüzünlü gecelerim
sonra anıden sen geldin aklıma
seni düşünürken
yokluğunda
durdum seni uzaktan özledim
sevdalı başıma ağrılar girerken
sensiz düşlerimle yola koyuldum
dağ taş demeden yollardan geçtim
ve hayallerimle baş başa koşuyordum hasretin gözlerimde yanar Nazlı Can
her anım seninle yaşarken
her anım seninle yok oluyordu sen yokken
yalnızlığım yoldaştı sen benimle varken
hep dağ başlarında
tek başına uykusuz gecelerde kaldığım zamanlarda
zamansız bir tutkuydu seni çok özlediğim sevdiğim
benim sevdam tasalı gönül kırık
doğru uzun ütopyolu sevdam seni bırakmayan gözlerim yanar
kanar yolarada kalırdı gözlerim
sense ütopyolu sözlerin başımdan düşmeden ağrılar kaplarken
yoksun artık yüreğimin suları taştı gözlerin renginden
gözler yalan söylemezmiş meğer zamansız sevdamın utopyosunda
ütopyolu yollara uzadı sonsuz uzay boşluğunda
gözlerin mihenk taşıydı hasrete düşen gözlerim
23*07*13*