Üvey Söz

Sana değil sitemim kendimedir bilesin

Bin sabahı düşlerle avuttuğum gündeyim

Ah zehirdir dilime duam kalb-i "gülesin"

Bugün aklıma zülüm, huzur kokan dündeyim

Zora karşı durdukça fırtınayla bilendim

Sevgi katıksız aşım ben nefreti silendim

An geldi yüreğimden bir tek sabır dilendim

Şimdi ne aşkım baki, ne can yakan kindeyim

Nefessiz kalmak nedir ölmeden bilmek zordur

Tarifsizdir ayrılık ruhun bedende kordur

İç burkan bu sızıyı gel bir sözünle durdur

Son demine sarılmış, ayaz kesmiş tendeyim

Sessizliğin dilini zifiride ben çözdüm

Kalb-i çile çektikçe sevgiyle bakan gözdüm

Özünden çalınarak üveye düşen sözdüm

Aslım engel koysa da, ben ruhumla sendeyim