Uyan Be Düşlerim

Ve öldük biz

Yalnızlıktan

Gıyabında aşk solumaktan

Dudaklar kurudu

Sürgünlerde...

Uyan be düşlerim

İhtilal türküsüyle kır yoksunluğun kalemini

Silkele ölüm toprağını üzerinden

Poyraz sabahlarına sür kaderi

Dağılsın idam hükmünde

Başa kümeleşen siyah haresi bulut

Eyvah!

Bu nasıl bir tevekkül

Ölüm arifelerine

Neşteriyle çiziyor yarını

Kan rengiyle cellât

Uyan bre asi yanım

Dikleştirip omuzlarını.

Öldük biz

Yalnızlıktan

Gıyabında aşk solumaktan