Uyan Çocuk

Ahh..

Kaç vakit bilmem birikmiş dem tahayyür ederken

Yaş,yolun yarısı

Gözlerimde dün ve bugün

Yol nereye çıkar yolcunun elinde...

Şiire zeytin ektiğim kıyıların letafet gülleri

Kalkarken su yarasından ayağa

Başını göğsüme sakla çocuk

Ve hisset sessizliğin zuhur ettiği beşeriyeti

Yahut yıldızların arasında durup

Anla ince şeyleri

Ağaçları

Ürperen taşları

Anla bülbülü

Bu umman mahşeriyetin

Ki,

Gözlerime bakarsan tutamazsın

Uçup giden şeyleri

Hazan ağlar

Bahar ağlar

Ah çocuk

Sessizce seyretmek pencerelerden

Öyle derindir ki gölgeler

Bir masalın teninde kediler

Mektuplar

Oysa ne çok değil mi evveller

İz sürülmemiş bedenimde bir kuş intihar ederken

Mor ölüme..

Ahh..

Hangi bulut biçse gökleri

Gövdene serilmişliklerden doğarsın

Eteklerine günışığı düşen yerden tut

başakları...

Ellerin sıcak kalsın

Yıkanırken dalgalar

Korkma!

Cehennem bile olsa yürüyen ceplerine kar umudu

Bir kandil,bir ışık ne farkeder ki

Yolu selamet olanın

Gel..

Düşlerinde çamurla oynayalım

İnce bir sessizlikte dökülsün her şey

Bir yağmur dökümünde ki

Gece say

Dağlara demlenen yüreğimin dümeninde

Kapı gıcırtısı

Ellerim o kadar boş ki

Bağdaş kurup oturduğum dizelerin dizleri

Gelmediler

Oysa kırlara yürümek vardı el ele

Oysa sayısız imge boncuklarından tesbih yapmıştım

Ellerim nerde?

Ahh..

Hangi mevsimin penceresine sığındı kuşlar

Kentin içinde kent küçülürken

Ve atlayarak gelirken bir deniz adasına

Daralan gözlerine resimler çizmeliyim masmavi

Biraz balık

Biraz uçurtma

Bak çocuk

Hala yaşamak için güzel şeyler

Sıyır perdelerini ufka

Serpilsin yüzüne aydınlık çark

Iyi günler

Ellerime mısır taşıyan topraklar

Dua eden Anne'nin parmaklarında zaman

Denize simit atan teyze

Sebahattin Ali okuyan kadın

Iyi günler

Uyan çocuk

Islıklar çaldığında

Bahar çiçeklendiğinde

Yahut öptüğünde bir kelebek saçlarını

Göğe bakalım

Bana kendini anlat

Dünya dediğin iki misket çocuk

Gözlerde...