Uyan Gafletten

Ey gönül gafletten uyan, bu dünya sana baki kalmaz,

Sadece yemek içmekle insan muradına eremez.

Yaradan boşuna seni bu aleme göndermedi,

Uyan ey gafil nefsim bak, ömür boşa tükendi

Yeme, içme, gezme ile ömür biter; tükenir sermaye

Hayvandan farkın olmalı, budur yüce gaye.

Rabbim seni halife kıldı, verdi büyük paye,

Uyan ey gafil nefsim bak, ömür boşa tükendi

Uykuda geçen geceler sence kazanç mı sandın?

Nefsin yalan vaadine, süslü dünyaya kandın.

Kabrin karanlığını sen hiç mi düşünmedin,

Uyan ey gafil nefsim bak, ömür boşa tükendi

Kuşlar bile zikrederken seher vakti her daim,

İnsan nasıl gafil kalır, nasıl olur mülayim?

Bu can sana emanettir, mülkün sahibi Kerim,

Uyan ey gafil nefsim bak, ömür boşa tükendi

Sadece bedeni beslemek ruhu aç bırakmaktır,

Hakk’ın rızasından kaçıp ateşe yaklaşmaktır.

Asıl huzur her nefeste Mevla’yı anımsamaktır,

Uyan ey gafil nefsim bak, ömür boşa tükendi

Malın, mülkün, evladın da burada kalır hepsi,

Sorgu sual vakti gelir, titrer canın kafesi.

Tevbe eyle , tükenmeden canın nefesi,

Uyan ey gafil nefsim bak, ömür boşa tükendi

Yaratıldın , ibadetle Hakk’a kul olmak için,

Doğru yolu bulup her an nurla dolmak için.

Cennetin bahçelerinde sonsuz kalmak için,

Uyan ey gafil nefsim bak, ömür boşa tükendi.

Gezdiğin bu yeryüzü hep ibretlerle doludur,

Peygamberin gösterdiği tek saadet yoludur.

Hakk’ı tanıyan aşıklar O’nun aziz kuludur,

Uyan ey gafil nefsim bak, ömür boşa tükendi

Nefsin arzu istekleri dipsiz bir kuyu gibi,

Gelip geçer bu fani ömür bir akar su gibi.

Aldanma bu rüyaya sen, sanki bir uyku gibi,

Uyan ey gafil nefsim bak, ömür boşa tükendi

Dünya bir misafirhane, konanlar göçtü gitti,

Niceleri bu hırs ile ömrünü zayi etti.

Ecel şerbetini içip hepsi toprağa yattı,

Uyan ey gafil nefsim bak, ömür boşa tükendi

Kul eyle kendini Hakk'a, bitsin artık bu isyan,

Mevla'nın rahmeti büyük, O'na sığın her zaman.

Bu ilahi , ibret olsun, uyansın her bir can,

Uyan ey gafil nefsim bak, ömür boşa tükendi