Uyandım Masallardan

uyandım...

gece yarısıydı

umuda sarıldım korkuyla

buz gibi kaskatıydı

-gerçeğin kurşunuyla vurulmuş

alnının tam ortasından-

ortalık kan revan...

gece çıldırmış dolunaydan

çıldırdım o an

ve tüm virgülleri topladım hayatımdan

tek tek dikip ayağa

birer nokta koydum altlarına

ses olsun diye

boğduğum çığlıklarıma

...

aksime baktığımda

bin-bir parçaya böldüğüm aynalardan

her şeyim tamamdı da

bir bendim noksan

bir de dudaklarım...

dudaklarımdı kanayan

gece yarısında bir dolunayda

vazgeçtim aşktan...

şimdi / dudaklarımı geri istiyorum

öptüğüm kurbağalardan