Uyandırma Beni

Kalbimde semazenler dönüyor durmadan

Sanki birini bekliyormuş gibiler neden

Bilmiyorlarmıki sende gittin şems gibi

Gelmessin biliyorum geri, yeniden

Şimdi şafak vakti kuşlar ötüşüyor uykularında

Sızlarken içimdeki yanlızlık korosu

Fısıldarken kelebeklerin kanatları aşkımı sana

Giriversen apansız şu mahşeri kapıdan içeri

Alıversen üzerimdeki bilinmeyen zemheri

Aralamışmıydın kalbini yoksa değilmiydi bu senler

Hadi dedi kaptan vakit geldi dedi gidiyoruz

Ayrılıyoruz istemeden, istemeden

Kalbinle konuştum bu gece duydunmu

Bir tırtıl anlattı bana herşeyi ağır, ağır

Yakamozlar çizdi unutmuş beynime hayalini

Göç etmiş bir kırlangıç sürüsü aldı seni

Geriye bırakmadı bir gölge bile senden

Umutlarımı biriktirdim kör bir kuyu içinde

Dolarda belki bir gün içerim diye seni yeniden

Bir günü özledim ben bu karanlık sokaklarda

Bir haykırış

Bir iç çekiş

Bir mısra

Bir nokta bile kalmadı senden bana

Olsun varsın dedi ağaçlar sokaklarda

Belki ararsın kalsın dedi

Kör lambadaki şafaklar

Bir gün inanırsan bana seni seviyorum deyişime

Bir el uzat çıkar beni

Sensizliğin kör kuyusundan

Beliki alıverirsin içeri kalbindeki en kuytu köşene

Gelmessen yine uyandırma beni

Bir gece gibi dalıvereyim en ince hayaline.

11.01.2010