Uyanmadı Bahar/ım
Ağır bir ses dokundu uykularıma tedirgin ,endişeli
ama yorgun
ama perişan
ama sessiz...
"Kirpiğin mi ıslak,elin mi şaşkın
Esiri mi oldun sende bir aşkın"
Hangi saatte bilet alındı bilmem
Göğsümün sol yarısına...
İhtiyatsız çoğalan sızlanmalar
Vurdukça hızlanan çarpıntılara
Nefessiz kalıyor gibiyim
Yükleniyor yüreğim dar vakitleri amansızca..
İyisi mi susayım
Düşünmeden bir an sayayım sarhoşluğa
Dilim dönmüyor yine
Üryan hıçkırıklarıma yakalanınca
Gözlerimi açamadan kirpiklerimi seller aralıyor
Tasalanıyor ayışığı
Susuyorum...
Her susuşta yürek gemisinde son yolcunun ağır aksak adımları
Voltalıyor ruhumu
Düşüncem general edasında
İşaret parmağıyla ahdimi gösteriyor
Çıplak kalıyor iyi dileklerim
Vakitsiz kaçan güne mi söylensem
Katranı yorgan eden geceyle mi dövüşsem..
Kararsızım...
Islak bir şiirde yamalayıp öykülerimi
Silip ezberlerimden ?seni seviyorum? özneli ilgeçleri
Duvar diplerine mi sığınsam diyorum
Ne yapsam ne yapsam da
Dökülsem sonbahar yaprağı gibi
Gözyaşı olsam
Kurusam yârin yanağında
Sonra incinen gururumla
Bir beyaz mendili buruştursa damlam
Ya atılırsam yol kenarına
Ya düşerse kanatlarım gelip geçenlerin ayak altına...
Düşünürken tükeniyorum...
Üzerime yıkılırken isimsiz dağlar
Gözlerimde korkunun şahdamarı çatlıyor
En keskin huzmelerden sızıyor feryadım
Soluksuz düştü hazanlara yeminim
Gök kırbaçlarında eridim şeker misali
Uyanamadı baharım
Uyanmadı yedi renk çiçeklerim...
//Seni çok sevdim ya
Beklentilerden uzak
Yürekçe kutsal//
Gözlerindi gözlerim bildiğim
Düş dalımda tek yaprağım
Sesimi sulara versem ulaşır mı tenine
Mayınlar patlıyor yine adını andığımda yürek kuytularımda
Bu kadar mı gebe ferdaya us
Bu kadar mı galebe his
Sus artık alnımdaki ağlak sürgün
Bak kızıl hıçkırıklarıyla dün'e döndü gün...
Ben seni çok sevdim....
Söyledim işte kendime
Kaç şair daha söylemişti kimbilir
Hüsranla biten rüyaların vurgununa aldırmadan
Kaç şair mısralarda ölmüştü beyhude...
Bilemedim...
Kendimi ölü bir nehrin durgun suyunda gördüm...
/Işığı olamadan
Eceli olacaksın görmeyen gözlerimin/