Uyku Evresi

Bu sefer ağır geldi yükler

Yetmedi gücüm taşımaya

Her yanım ağrıdı...

Ne kadar da yabancıyım alışmaya

Yosun tuttum ağlaya ağlaya

Sense şimdi çok uzakta

Bensiz belki çok mutlu

Davranamamıştım daha sana

Başka bir hayatta belki daha umutlu

Düşüncelerin anlamsızlaştığı bir rüyada

Aslında derin bir uykuda

Hem de senin koynunda

Yalnız başımaydım yine sabah uynadığımda

Sanırım alışmalıyım yalnızlığa

Belki de ben istedim bunu

Yetişir miyim sence veda zamanına?

Son kez olsun ısıt bedenimi

Sonra göm toprağa

Çürüsün tüm vücudum

Ama bu kez sonsuz olsun uykum...