Uykusuz Uyku

Sen uyuduğun zaman, içimin senli şehirleri de kapatıyor tüm kepenklerini şenliklere..

Kendine özgü bir özlem hâli alıp başını gidiyor dört nala, sana doğru..

Saatler, yüreğine tam on kala duruyor eski bir meyhanede..

Meylediyorum hâtırana..

Ve kırk yıl hatırım kalıyor, kahvesinde saçlarının.

Yetmişlik bile yetişemiyor ardında bıraktığın uykusuz şiirlerime..

Uyuduğun zaman sen, ıssız bir sokağın yakasına yapışıyor sanki ellerim..

Ellerin, en büyük emelim.