Uykuya Nefes Seren Ölüm

/adem ile havva yaratıldığından beri var

bu kaburga davası/

kan akıtan belalı sabahların gizinde

tecavüze uğradı çocuk yanım

günahı boynuma kilitli ellerin nakaratındayım

salya sümük

gırla

gecenin sakladığı şehvet artıkları

gün ışığında

utancın cenderesine giriyor Jeyan

zifiri dehlizlere sürükleniyorum

korkak gibi

sürtük gibi

hangi adımda çarpık bastım bilmiyorum

dağınık yatağın ortasında

alfabesi kayıp kız rotasındayım

sevin şimdi

tumturaklı şiirlerin öznesi Jeyan

duy sesimi

sende onlardansın işte

ağdalı dokunuşlarla bacaklarının arasına

bilcümle esir olan adamcıklardansın

bir kaldırımdan diğerine geçerken

akıttığınız döller

ölümle halvette

aşk bu kadar ucuz mu Jeyan?

ve şimdi sen

kendini adam mı sayıyorsun

sövgüler dilimin altında yara açtı bilesin

tenim tenine dokununca

gecenin efsununda

tanrı sayıp

fani bedenine secde ettim

ki... aslında

yıldızlar beni sana peşkeş çekiyormuş

gözlerinin karanlığında

aldandım Jeyan

ve

masumiyetim

çingene bir kadının yüzüne saklandı

oysa anasının rahminde yatan cenin kadar günahsızdım

yüreğimde

kadim bir sancının ıslığı var

çınladıkça

şarabi öfkem ayyuka çıkıyor

öte dünyayı ister oldum

tek korkum Araf

harlı ateşin içinde

nasırlı ayaklarımla

darağacı gölgesini adımlarken

günahlarımı yudumluyorum

ölüm iki nefes ötede

dehşetengiz durumdayım yani

kelimelerimin kusursuz çığlığında

büyücünün dil ucunda kehanet

umut ise dilenci ağzında

çürük diş

ah Jeyan sen

gayrımeşru döllerin

mazgalları ağlatırken

yaşıyor musun hala?

ey yaşam

üryan acıların dikeni bağrımda

derme çatma mutluluklar

gayya kuyusunda şeytan

ver artık bana

annemin göğsünde bıraktığım huzuru

öldüm mü anne

peki

ölüler uykuda sayıklar mı?

Yeşim Deren