Uyma Nefsine

Bir eline sopa alıyorsun, bir eline silah

Uyma nefse! uyanlar, putu edindi ilah

Tövbe edersen eğer affedecektir Allah

Uyma nefsine! sonunda edersin eyvah

Güller, çiçekler değil midir açarken solan

Sevip koklanmadan, ömürleri son bulan

Bu kervan gider, yoktur dünyada kalan,

Uyma nefsine! uyarsan olursun pişman

İster zengin ol, ister fakir ol, fark etmez

Sonu ölümdür, anlayan nefsine yenilmez

İmtihan yeridir dünya, nefis bunu bilmez

Uyma nefsine! ona uyan Cennet görmez

Ecel geldi mi, bir saniye istesen, zaman yok

Dur diyemezsin, yaydan çıkmış ise, atılan ok

Canı almaya gelince Azrail, fark etmez aç,tok

Uyma nefsine! Cehennemde daim yanan çok

Ne sevgiler, ne ocaklar söndürdü bu nefis

Ne düşmanlıklara sebep oldu bu cani his

Doymaz kötülüğe, pisliğe nefis denilen iblis

Uyma nefsine! Allah aşkını bul ve ol halis

Ey Müslüman'ım diyen insan, dur dinle hele!

Hak yolunda beraber yürüyelim, verip el ele

Cennette komşu olalım tüm Peygamberlerle

Uyma nefsine! ona uyanların sonu olur nafile

Bırak! bizi kurtaracak Allah' a inanmaktır.

Fazla mal, mülk, teraziye, hesaba ağırlıktır

Var ise kalpte iman, kabirde tek yoldaştır

Uyma nefsine!.. sonumuz kara topraktır.

Sakın büyük görme kendini, başkasından

Hor bakma kimseye, kork bizi yaratandan

Küçük görme alaya alma kimseyi ırkından

Uyma nefsine! sakın taviz verme imanından