Uyuyamıyorum Geceleri

Gece yarıları

Kabuslar basıyor uykularımı.

Ah! Gece yarıları, gece yarıları

Gözlerimi kapattığım anda

Başlıyor intihar saldırıları.

Ve insanlığa açılan bir savaşta

Teknoloji harikası silahlarıyla

Çocuklar can veriyor Bağdat'ta.

Kolları, bacakları, oyuncakları

Savruluyor havada.

Ah, geceleri gözlerimi kapattığım anda

Açlıktan çocuklar ölüyor Afrika'da.

Ve onlar, çölde susuz kalmış fidanlar

Onlar ki, ölümün pençesinde çaresiz ceylanlar!

Buruk bir tebessüm göndererek uygarlığa

Soru işaretleri çiziyorlar boşluğa

Ürkek, umutsuz, donuk bakışlarıyla.

Geceleri gözlerimi kapattığım anda

Beş yaşında bir çocuk, mendil açıyor kaldırıma.

İkisi, tiner çekiyorlar tenha bir parkta

Ve bir kaçı, kırmızı ışıklarda duran arabalara

Uyuşturucu, sigara, satıyorlar kavşakta.

Kurban edip çocukluklarını, üç-beş kuruşa.

Siz ki, hakimisiniz ya, bu uygar dünyanın(!)

Bu gözü dönmüş orduların

Bu kan ve gözyaşının, bu katliamın!

Ne olur, bari geceleri savaşmayın.

Çocukların olsun rüyalar

Ve bari, rüyalarda yaşansın çocukluklar.

Ne olur, geceleri savaşı bırakın!

Bırakın ki, kelebekler kadar ömrü olsun

Yeni doğan çocukların.

26.04.2007 Antalya