Uzak Dursun Başımdan Esen Yalan Yelleri

Bir kuş tüyü kadardı, baş üstünde duruşu

Usul usul kayboldu, bakışlardan uzağa

Bir an meselesiydi, gönülde oturuşu

Nerdeyse kapılmıştım, sevda denen o ağa.

Sanki gönle damladı, başım döndü bir anlık

Derinden akıyordu, okyanus bakışları

Belki göze hükmetti, belki de bir hayranlık

Bahar yeli gibiydi, yüreğe akışları.

İçimde ki kıvılcım, sevginin zerafeti

Bakışla kenetlendi, mavi denen gökyüzü

Ne de çok seviyordum, sevda denen afeti

Bir nazar eyleyerek, attı gönlüme közü.

Geceleyin göklerde, beliren bir cisimdi

Yaklaştıkça yanıma, anladım yalan idi

Belki de lugatıma, uydurulan isimdi

Anladım ki bağıma, musallat talan idi.

İstemem gönül bağım, bir afetle kavrulsun

Uzak dursun başımdan, esen yalan yelleri

Benden ırak yerlerde, daldan dala savrulsun

Akan seller götürsün, feri sönen külleri.