Uzak ve İnsan

Geceden yüzünü seçebildiğimde

Acıya karıştı benliğimde ki zaman

Unuttuk kim nerdeydi

Nasıldı ertesi bir sabaha uyanmak

Özlemek bir kol uzağı insanları

Çam kokularıyla ayrışan anıları

Ağırlaştı yüzünün aydınlığı

Toprak sağırlaştı

Kâr etmedi rençberliğim

Zihnimde kalabalıklar

Boğulmuş seslerin şaşkınlığı

Davrandım yine de

Korkusuzca davrandım

Bir yaprak cesaretini toparlarken

Boşluğa direnmek gayretiyle