Uzay/an İhtimal

milyonlarca sokak lambası uzağında

yörüngesiz evleri karartan

binlerce ışık yılı ardında

Tanrım aşk ne büyük

ne imkansız ve rotasız bir manevra

senin bu katman katman

atmosferin olmasa

nefes almak kayıtsız

bu ellerin açıldığında

beliren evren olmasa

dudaklarım kar/a çalar

dudaklarım yarınsız

kirpiklerinden sızan yağmuru

öpmek mucize

çöl rüzgarlarına kapılıp kapılıp

bilmem kaçıncı galaksinin

bilmem kaçıncı güneşini kırpıp

büyüyen karanlığına dahil olmak

an misali ulu bir mucize

kara delikler düşlerimizi yutacakmış

başımıza gök taşları yağacakmış

seviştiğimizde

yerçekimi yok olacakmış

varsın olsun

daha fazla çabalarız birbirimize

ve evet saçlarına kıyameti ördüm

samanyolu kırıldığında gözbebeklerinde

bir gezegen yalpaladı

başımız üzerinde

sularımız yine gelgiti fazla yine mavi

dur ürkme

dur ayın karanlık tarafı delirtir insanı

dur yıldızlar gitsin sen gitme