Üzgün Kuş

Bırak beni, gideyim

Olmak istemiyorum kimsenin kahramanı

Büyümüş de adam olmuş denmesini

Sadece uçmak istiyorum

uçulmamışa

Gördün mü bak

Ne kadar da hür

gökyüzündeki kuşlar

Ne kelepçe var ellerinde

Ne de zincir vurulmuş ayaklarına

Gidiyorlar bir bir

İstedikleri yere

Bak şu aptal kuşa

köşedeki

Uçsana be salak kuş

Ne duruyorsun öyle

Üzgün gibi

Anlat bir bir sevdiğine

Gezdiğin yerleri

Ne diyorsun üzgün kuş

Az yakınlaş, işitilmiyor ince sesin

Var ya kanadın, uç işte

Uçmak var kaderinde senin...