Üzgünüm Çocuklar

Anlıyacağımız bir dilde

Hikmet senaryoları yazılırken gökyüzünde

Aldığımız nefesin bedeli

Bizlerden istenince

Ya gönlümüze mühür

Ya dilimize lâl,ya gözümüze âmâ

Ya kulağımıza işitme engelli yazdık

Yazdıkta kapımıza kilit vurup

Her şeyi inkarada kalkıştık

Engelsizken engelli yaşamaya alıştık

Düşlerin serap olacağına inandık

Yan yattık çamura battık

Ya doktor olduk ya hakim olduk

Kalbleri kapadık,vicdanları tıkadık

Kimi zaman öğretmen olduk

Olduk ya!

Bu hayatta bir öğrenci olamadık

Birilerinin üzerlerine basıp çıkmaktan

Doğruyu yalanla karıştırıp sunmaktan

Yanlışı doğru gibi anlatmaktan

Fiyaka atıp caka satmaktan yorulmadık

Üzgünüm çocuklar,çok üzgünüm

Size inkar dolu bir nefesten başka

Bir nefes sunamadık