Üzülme

üzülme!

ne bana ne olanlara

biliyorsun yarım bir yol bıraktık arkada

söylenmemiş kelimeler

kurulmamış aşk sözcükleri

bir çocuk adı asya olan

bir kahve fincanı

ben pişirmişim sen içmişsin

ve daha bir dolu mutluluk

senin çalışma odanda

sarılmalarımı bırakmışım hiç uğruna

üzülme!

Ne bu aşka ne de sonumuza

Yarım bırakılmış bir roman belki

Ya da sadakası verilmemiş bir dilenci

Biçtiğim kefene uymadı bu hasret

Geceler benden yana çıkmadı yokluğunda

Şarkılar hep beni ağlattı her hatırada

Sorun değil dedi gönlüm buna da

Üzülme!

Ne bana ne olanlara

Bıraktığım yerlerde kal öylece

Aldığım nefeste dur sen sadece

Yarım bıraktığımız bu hikayede

Üzülme !

Yüreğim sade ve sadece seninle.