Uzun Bir Aşkın Kısa Hikayesi

çıka gelirsen bir gün en umulmadık bir anda

zincire vurduğum yüreğimi açma ne olur

durupta karşımda bakarsan gözlerime

dilinden tek bir hece dökülmesin ne olur

giderken sarılıpta kör eden gururuna

her gece kaç defa öldüğümü hatırlamıyorum

yıkarken yanlızlık duvarlarını umutlarıma

bahara hasret her gün aşksız yaşıyorum

sensiz kaç hüzünlü sabah taşıdım sırtımda

dönersin diye hep yollarda ismini sordum

senden sonra kış çöktü simsiyah saçlarıma

deli divane gibi ordan oraya dolandım durdum

yüzümdeki çizgilere hep gömdüm seni

yıllar sonra seviyorum deme ne olur

hasretine astım her gün kalbimi

tutupta ellerimi yeniden yakma ne olur

çıka gelirsen bir gün en umulmadık bir anda

herşey bıraktığın gibi olmayacak...