Uzun Uzuna Hisler

yolum kendimden kaçarcasına uzadıkça

uzuyor

beni böyle görenler daha çok

bir yanımı alıyor...

ben esaretinden kurtulamadım

dört duvar arası aşkların

kalemimde son damla

gezerken sanki usulca

kağıtların etafında...

yanlışlıklar yapıyorum kendime

söyleniyorum hep bir ağızdan

yalnızım aslında kimse yok

konuşuyorum kısık bir sesle

kimse-cikler duymadan...

dönüyordum etrafında

sanki bir yılda hiç yol almamışcasına

adımlarım dinledim

senin yerini söylüyorken bana

kulaklarımı tıkadım

ve

oyunu bozdum masumca

gelip görme halimi

bu kadar basit olmayacak

bu sefer

kandıramayacaksın beni

tutamıyacaksın elimi

kapıldığım bir rüzgarın peşinden

bırakamayacaksın kuytu köşelerde beni

elveda sözlerim mermi gibi doldu kalbimde

son sözlerin etrafında

noktalar koyarcasına

görmeden uzattım cümlelerimi

eksildi her bir nokta da değeri

diyebilseydim bu aşkın olabilecek (değeri)

ama ne yazık ki

sevemedin bu kalbi

göremedin gerçeği...