Vadilerin Yüreği

su güçlü

gidebilirsin ardını görmüyor ayakların

dağları paylaştığımız gibi seyredeceğim

gölgeler çekilirken kolla sınırlarını

sana ait yamaca değmesin

ya incinirse vadilerin yüreği

merak edip bize bakan

ve akan duygularına gülümseyip duyan o ağaç

yapraklarla örülü üzüntülerini

sana savurmadan kaçan baharın iyi niyeti adına

dönmeni beklemiyorum

olanları yoğurup suya taş atmakla meşgul bir elim var

diğeri çimenlerde ıslak tadımlar

karınca karmaşası batmalar ve uyuşmalar diyarında

sezgileri aralayıp dudaklarıma konan

birikmiş renklerimiz var

koca bir bütünü parçalara ayırıp

tek tedarikçisi benmişim gibi

sağa sola savruluyor ya rüzgar

ne bencilim

oysa ne kadar iyi niyetli bir orman

küçük küçük uzuyorlar ve batırmıyorlar dallarını gözlerimize

duyun bak demeden aşkın en yücesini

bir de tepenin diğer yamacı var

aynı güzelliklerin yeniden başlaması umuduyla

sevinçler gönderiyorlar

her yaralı dalın gizemli dudağı karışır suya

sudan toprağa ve yeni bir güne

mutluluk koşusu başlar

dönüş hızını bozmadan dünyanın

içindekilerle aklıma gelmeyenler arasında

sıcacık bağlar kuruyorum hepimiz için

ne bir eksik

ne bir fazla

sevgiyle

sevgiden fazla.