Vah Rahmetli Vah

Gözümün önünde insanlar

Yaşadığım duygu seli gibi akıyorlar...

Kimi müteharrik cesetler,

Kimi yüce kametler,

Neticede her biri mahlukat-ı eşrefler...

Alem alem içinde

İnsan beden içinde

Görünüşe aldanma kim var onun içinde...

Kendi nefis gayyasında boğulanı mı ararsın

Yoksa, çıkmaz dehlizlerde kaybolanı mı sorarsın...

Öyleleri vardır ki, cezbe kapılmış

Bazısında ise, sıcaklıktan eser yok sanki buz kalıpmış...

Dertler çeşit çeşit insan arıyor

İnsanlar dertlerine dolanmış bir çıkış kapısı arıyor

Arayan aradığını buldum sanıyor

Bilmiyor ki, yalan dünyada oyun oynanıyor...

Bir geçim koşuşturması almış başını gidiyor

İnsan kendini hiç ölmeyecek mi sanıyor

Oysa, durup başını iki elinin arasına alıp düşünse,

Görülen tüm güzellikler kimselere kalmıyor...

Ah insanoğlu ah,

Ne yaratanı anladın,

Ne kendi varlığını,

Bir yalana kandın,

Ömrünü heder edip yaşadın,

Ölüp gittiğinde ise ardından söylendi, yalnızca vah rahmetli vah...

18-11-2011