Vakit

gece yalnızlığıma zifir katacak

kainat kaynayacak...

aynalar paramparça aynalar

zamanında çerildi kiit

zamanında yandı sigaralar...

hüzün sağanak oldu yağdı gecelere

kehanette olmuştu gerçek...

ateş terlemişti bir kere

yaprak kopmuştu yerlere düşecek

delikanlı yüreğinde erir analar

deniz saygısı olmayanı yutar

yalnızken aşk diye verilmiş entrikalar

yükselir gözler önünde zihinleri parçalar

artık gelemem

vakit gecikti...

gecikti...