Vakitsiz Karanlık

Gözlerin gözlerime bakınca

Dalıp giderim uzaklara

Şimdi sensiz kaldım odamda

Gel de alışmayı öğret bana

Ben hasretinle yanarken Sen başka ele teslimsin

Ben senden kalanlarla avunurken Sen kaderine emanetsin

Yokluğun sevgilim gibi şimdi

Anca alıştım senden ayrı kalmaya

Ayrılığın yok gibi sanki sebebi

Yalnız bırakma beni bu vakitsiz karanlıkta